W dniach 26 lutego - 4 marca 2001 r. złożyła wizytę w Polsce delegacja Kubańsko -Polskiej Grupy Parlamentarnej w Zgromadzeniu Narodowym Władzy Ludowej Republiki Kuby z jej przewodniczącym Leonelem Gonzalezem.
27 lutego br. delegację przyjął wicemarszałek Sejmu Jan Król. W tym samym dniu goście spotkali się z członkiem Zarządu SLD posłem Tadeuszem Iwińskim.
Następnego dnia parlamentarzyści kubańscy spotkali się z: przewodniczącym Komisji Spraw Zagranicznych Czesławem Bieleckim; przewodniczącym Polskiej Grupy Unii Międzyparlamentarnej Krzysztofem Kamińskim, a także z przewodniczącym OPZZ Maciejem Manickim.
Głównym tematem rozmów było ożywienie współpracy politycznej pomiędzy obydwoma krajami oraz intensyfikacja kontaktów gospodarczych. Mówiono także o przestrzeganiu praw człowieka na Kubie.
Goście odbyli także spotkanie z przewodniczącym senackiej Komisji Spraw Zagranicznych i Integracji Europejskiej Krzysztofem Majką.
1 marca 2001 r. marszałek Sejmu Maciej Płażyński spotkał się z delegacją Izby Obywateli Parlamentu Federalnego Federalnej Republiki Jugosławii z jej przewodniczącym Dragoljubem Mićunoviciem na czele.
"Polska, dzieląc się swoimi doświadczeniami z Jugosławią, może przyczynić się do zmiany systemu i budowy nowych instytucji demokratycznych w tym kraju. Powinniśmy mieć jak najwięcej informacji na temat tego, co się teraz dzieje w Jugosławii, żeby zatrzeć obraz tego kraju z czasów wojny i rządów Miloszevicia. Gdy zobaczymy w jaki sposób Jugosławia stara się uporać ze swoimi problemami, jak chce nadrobić stracony czas, wtedy będzie mogła bardziej liczyć na życzliwość wszystkich tych, którzy powinni ją okazywać w imię europejskiej solidarności " - powiedział po spotkaniu Maciej Płażyński.
Marszałek Sejmu podkreślił, że "można i trzeba" odbudować stosunki polsko-jugosłowiańskie, a Polska powinna mieć swój wkład w stabilizację sytuacji na Bałkanach.
Goście spotkali się również z Prezydium Komisji Spraw Zagranicznych, Prezydium Komisji Kultury i Środków Przekazu oraz z wicemarszałkiem Senatu Tadeuszem Rzemykowskim.
Delegacja parlamentarzystów z Jugosławii odbyła także rozmowy z: prezydentem Aleksandrem Kwaśniewskim; wiceprezesem Rady Ministrów Januszem Steinhoffem oraz podsekretarz stanu w MSZ Barbarą Tuge- Erecińską.
W dniach 5 - 6 marca 2001 r. w gmachu Sejmu odbyło się XV posiedzenie Parlamentarnej Komisji Wspólnej Rzeczypospolitej Polskiej i Unii Europejskiej. Do udziału w obradach zaproszono m.in.: przedstawicielkę Komisji Europejskiej Franoise Gaudenzi; przedstawiciela szwedzkiej prezydencji w Radzie Unii Europejskiej ambasadora Mattsa Staffanssona, sekretarza Komitetu Integracji Europejskiej Jacka Saryusza-Wolskiego, wiceministra spraw zagranicznych Andrzeja Ananicza oraz głównego negocjatora ze strony RP Jana Kułakowskiego.
W wystąpieniu inugurującym posiedzenie marszałek Sejmu Maciej Płażyński zwrócił uwagę, że posiedzenie odbywa się w momencie szczególnym z punktu widzenia kształtowania się europejskiej jedności - w przyjętym niedawno Traktatcie Nicejskiego pokonano ostatnią formalną barierę na drodze rozszerzenia Unii Europejskiej. Wskazał jednocześnie na ogromny wysiłek legislacyjny polskiego parlamentu, który od początku roku 2000 uchwalił 78 ustaw dostosowawczych, wyrażając jednocześnie przekonanie, że proces dostosowania polskiego prawa do unormowań UE zostanie zakończony do końca bieżącego roku. Marszałek Sejmu podkreślił także znaczenie, jakie dla Polski będzie miało uczestnictwo we wszystkich fazach konsultacji na temat przyszłości UE. Wyraził nadzieję, że Polska weźmie udział w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2004 r.
Sesję roboczą rozpoczęło wystąpienie współprzewodniczących PKWRPiUE: austriackiej deputowanej Ursuli Stenzel oraz senatora Krzysztofa Majki.
W trakcie posiedzenia omówiono m.in.: realizację zaleceń z XIV posiedzenie, stan negocjacji akcesyjnych, postępy Polski na drodze do członkostwa w UE, dostosowanie Polski do unormowań UE w zakresie ochrony środowiska, priorytety Prezydencji Szwedzkiej w UE oraz sytuację w Unii Europejskiej.
6 marca br. odbyła się konferencja prasowa współprzewodniczących Komisji: deputowanej Ursuli Stenzel oraz senatora Krzysztofa Majki.
Oceniając wyniki szczytu w Nicei senator K. Majka powiedział, że dla Polski najważniejsze było zniesienie barier dla rozszerzenia Unii Europejskiej, natomiast parlamentarzyści europejscy wiązali z nim większe nadzieje. "Stanowisko polskie było nieco minimalistyczne z tego względu, że obawialiśmy się, że szersza dyskusja w Nicei może spowodować, iż sprawy strukturalne, najistotniejsze z polskiego punktu widzenia, mogą nie znaleźć pozytywnego rozwiązania" - stwierdził K. Majka.
Ursula Stenzel zapewniła, że UE docenia osiągnięcia Polski w ciągu ostatniej dekady - dynamicznie dokonujący się proces transformacji oraz rozwój struktur demokratycznych. W jej ocenie trudno wyobrazić sobie, aby Polska nie była w grupie państw, które w pierwszej kolejności zostaną przyjęte do Unii. Współprzewodnicząca PKWRPiUE zapewniła także o życzliwym stosunku UE dla wysuwanych przez Polskę postulatów dotyczących wprowadzanie okresów przejściowych, zwracając uwagę, że "każdy kraj potrzebuje czasu na dostosowanie się do wymogów Wspólnoty".
Członkowie Parlamentarnej Komisji Wspólnej Rzeczypospolitej Polskiej i Unii Europejskiej spotkali się także z prezydentem Aleksandrem Kwaśniewskim.
"Jestem ogromnie rad, że kontynuujemy wielkie dzieło wprowadzenia Polski do UE, ale także rozszerzenia UE, co wydaje się najważniejszym, najbardziej spektakularnym celem Unii współczesnej doby. (...) Negocjacje są niełatwe, ale jestem przekonany, że Polska poprzez swoje dokonania, poprzez osiągnięcia widoczne i niekwestionowane ma mocne argumenty za wejściem do UE" - powiedział m.in. w swoim wystąpieniu prezydent RP, podkreślając znaczenie podpisanego niedawno Traktatu Nicejskiego.
"Z całego serca popieramy dążenia Polski do uzyskania członkostwa w UE. - zapewniała deputowana Ursula Stenzel, podczas spotkania w Pałacu Prezydenckim. Podkreśliła zarazem, że obecne, jubileuszowe posiedzenie Komisji odbywa się już po Szczycie w Nicei, rezultaty którego uznała za pozytywny sygnał wskazujący, że kraje kandydackie, w tym Polska, mogą liczyć na rychłe wejście do Unii Europejskiej.
Parlamentarna Komisja Wspólna Rzeczypospolitej Polskiej i Unii Europejskiej w trakcie XV posiedzenia przyjęła Deklaracje i Zalecenia, w których:
1. z zadowoleniem przyjmuje te konkluzje Rady Europejskiej w Nicei, w efekcie których usunięta została instytucjonalna przeszkoda stojąca na drodze do rozszerzenia Unii Europejskiej oraz potwierdzona została deklaracja Rady Europejskiej w Helsinkach o osiągnięciu gotowości Unii Europejskiej do przyjęcia nowych członków z końcem 2002 roku; odnotowuje reformy zapisane w Traktacie z Nicei i wyraża nadzieję, że następna Konferencja Międzyrządowa przyczyni się do utworzenia wystarczających warunków dla wzmocnienia efektywności Unii Europejskiej oraz jej demokratycznej legitymizacji;
2. zważywszy znaczenie Traktatu Nicejskiego dla procesu rozszerzenia, stwierdza, że ratyfikacja Traktatu jest niezbędna dla rychłego przeprowadzenia rozszerzenia;
3. wyraża zadowolenie z poparcia, jakiego udzieliły państwa członkowskie UE "Strategii Rozszerzenia" przedstawionej przez Komisję Europejską; w tym kontekście PKWRPiUE za szczególnie istotne uznała określenie przez Komisję Europejską "map drogowych" jako elastycznego punktu odniesienia dla dalszego procesu negocjacji akcesyjnych, uzależniając możliwość korekty ram czasowych dalszych negocjacji od postępów rozmów z krajami kandydującymi;
4. z zadowoleniem odnosi się do propozycji Komisji Europejskiej zawartej w "Strategii Rozszerzenia" polegającej na jakościowo nowym podejściu do negocjacji akcesyjnych poprzez ustanowienie trzech kategorii okresów przejściowych; wyraża opinię, iż kategoryzacja powinna być wprowadzona tak szybko jak to jest możliwe co w znacznym stopniu powinno przyśpieszyć proces negocjacji akcesyjnych oraz umożliwić możliwie szybkie rozpoczęcie debaty nad zakresem i długością okresów przejściowych zaproponowanych przez obie strony;
5. PKWRPiUE podziela pogląd Komisji Europejskiej, że zasada "odkładania na bok" obszarów negocjacyjnych z tymczasowym wyłączeniem najtrudniejszych kwestii powinna być ograniczona do minimum; PKWRPiUE stwierdza, że pozwoli to jednak na redukcję liczby nie zamkniętych rozdziałów. Komisja Wspólna przyjmuje, że pewne "wyłączone" w myśl zasady set aside kwestie, wejdą do końcowego pakietu negocjacyjnego
6. z zadowoleniem odnosi się do kalendarza Prezydencji Szwedzkiej, gdzie rozszerzenie traktowane jest priorytetowo, oraz, wobec faktu, iż podczas Prezydencji Francuskiej udało się zamknąć negocjacje jedynie w dwóch obszarach, oczekuje, że podczas Prezydencji Szwecji w Unii Europejskiej dojdzie do przełomu w negocjacjach akcesyjnych, co pozwoli na realizację zarówno czasowych ram pierwszego rozszerzenia, określonych przez Radę Europejską w Helsinkach jak i realizację kalendarza rozszerzenia przyjętego przez Rząd RP, który zakłada członkostwo Polski w UE 1 stycznia 2003 roku.
7. PKWRPiUE oczekuje, że podczas Prezydencji Szwedzkiej możliwe będzie prowadzenie negocjacji w 11 obszarach negocjacyjnych w tym w tak trudnych obszarach jak ochrona środowiska, swobodny przepływ osób, oraz, jeśli będzie to również możliwe, rolnictwo oraz rybołówstwo
8. oczekuje, że Szczyt Rady Europejskiej w Goeteborgu dokona oceny wdrażania "Strategii Rozszerzenia" ustanawiając tym samym czasowe ramy zakończenia negocjacji akcesyjnych zgodnie z kalendarzem przewidzianym w konkluzjach szczytu w Nicei;
9. z zadowoleniem przyjmuje deklarację Rady Europejskiej w Nicei oferującą państwom kandydującym, które zakończą do tego czasu negocjacje akcesyjne, udział w kolejnej Konferencji Międzyrządowej w roku 2004; PKWRPiUE odnotowuje w tym względzie wyraźne stwierdzenie Rady Europejskiej, że Konferencja poświęcona przyszłości Unii Europejskiej nie będzie pretekstem dla opóźniania procesu rozszerzenia;
10. PKWRPiUE podkreśla wagę, jakie ma włączenie krajów kandydujących w debatę nad przyszłym kształtem UE już w roku 2001 poprzez umożliwienie im uczestnictwa we wszystkich przewidzianych etapach konsultacji w tej sprawie;
11. uznaje, iż wobec obecnych uwarunkowań i perspektyw rozszerzenia Unii Europejskiej, podstawowe założenia Agendy 2000 wymagają ponownej refleksji; PKWRPiUE oczekuje w tym względzie elastycznego podejścia w rozdysponowaniu środków przewidzianych dla krajów kandydujących w Agendzie 2000, zarówno w ramach pomocy przedakcesyjnej, jak i funduszy przewidzianych dla nowych państw członkowskich;
12. wyraża nadzieję, że Rząd polski kontynuował będzie intensyfikację działań dostosowawczych w ramach procesu harmonizacji prawa, jego wdrażania oraz zapewnienia odpowiedniego zaplecza instytucjonalnego;
13. z zadowoleniem odnotowuje znaczny postęp legislacyjny osiągnięty od czasu ostatniego posiedzenia PKWRPIUE w listopadzie 2000 roku; zachęca rząd polski, aby kontynuował proces harmonizacji prawa, uznając także, iż sprawą kluczową pozostaje możliwie skuteczne wdrażanie przyjętych uregulowań prawnych przez administrację państwową oraz samorządową;
14. stwierdza, iż strona polska podejmuje niezbędne działania na rzecz polepszenia transpozycji i wdrażania ustawodawstwa europejskiego w obszarze środowiska; odnotowuje, iż w marcu 2001 roku przedstawiona zostanie stronie unijnej nowelizacja polskiego stanowiska negocjacyjnego w tym obszarze;
15. odnotowuje fakt podpisania przez Komisją Europejską umów z krajami kandydującymi dotyczących ich uczestnictwa w Europejskiej Agencji Środowiska;
16. z zadowoleniem odnotowuje podpisanie z Polską wieloletniej umowy finansowej w sprawie programu SAPARD; PKWRPiUE wyraża nadzieję, że termin wydatkowania środków w ramach programu SAPARD zostanie przedłużony do roku 2003 oraz, że w trybie pilnym zakończony zostanie proces akredytacji Agencji Płatniczej dla programu SAPARD;
17. podkreśla znaczenie konstruktywnego dialogu oraz dobrosąsiedzkich stosunków z Ukrainą oraz Federacją Rosyjską; odnotowuje raport Komisji Europejskiej przedłożony Radzie UE dotyczący współpracy Unii Europejskiej z Obwodem Kaliningradzkim; oczekuje, iż wypracowane zostaną rozwiązania, mające na celu pełne wykorzystanie możliwości, jakie stworzy rozszerzenie UE dla utrzymywania dobrych stosunków z Obwodem Kaliningradzkim w szczególności w aspektach handlowych oraz przepływu osób w regionach przygranicznych, ochrony środowiska, zwalczania przestępczości zorganizowanej oraz innych problemów społecznych; PKWRPiUE zachęca wszystkie zainteresowane strony do rozważenia potencjalnych możliwości, jakie zawarte są w Planie Działania Unii Europejskiej w Wymiarze Północnym;
18. zwraca uwagę, iż Polska jako kraj tranzytowy pragnie być włączona w trwające rozmowy pomiędzy Unią Europejską a Rosją dotyczące dostaw gazu i ropy z Rosji do UE;
19. oczekuje dalszej intensyfikacji dialogu z Polską w ramach Wspólnej Europejskiej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony;
20. wzywa państwa członkowskie Unii Europejskiej oraz władze polskie do pilnego podjęcia działań mających na celu wzrost poparcia społeczeństw dla idei rozszerzenia Unii Europejskiej poprzez aktywne zwalczanie negatywnych stereotypów; PKWRPiUE oczekuje rzeczywistego rozpoczęcia efektywnego wdrażania przez Komisję Europejską strategii informacyjnej, której kulminacja miała przypadać na lata 2001 i 2002; PKWRPiUE oczekuje od Komisji Europejskiej współpracy z krajami kandydującymi we wdrażaniu strategii informacyjnej.
28 lutego 2001 r. marszałkowi Sejmu Maciejowi Płażyńskiemu złożył wizytę kurtuazyjną nowo mianowany ambasador Republiki Tureckiej w RP, Candan Azer.
W tym samym dniu marszałkowi Sejmu złożył wizytę kurtuazyjną nowo mianowany ambasador Republiki Indii w RP, Rajamani Lakshmi Narayan.
1 marca 2001 r. marszałkowi Sejmu Maciejowi Płażyńskiemu złożył wizytę kurtuazyjną nowo mianowany ambasador RP w Republice Czeskiej, Andrzej Krawczyk.
W tym samym dniu marszałkowi Sejmu złożyła wizytę kurtuazyjną nowo mianowana ambasador Rumunii w RP, Irena Comaroschi.
1 marca 2001 r. odbyło się spotkanie Polsko-Niemieckiej Grupy Parlamentarnej z Jerzym Kranzem, podsekretarzem stanu Ministerstwa Spraw Zagranicznych, nowo mianowanym ambasadorem RP w Republice Federalnej Niemiec.
Spotkanie było poświęcone omówieniu aktualnego stanu stosunków polsko-niemieckich, oraz zadań stojących przed przyszłym ambasadorem Polski w Niemczech.